The Pursuit of Happiness


Bakmayın baş rolde Will Smith'in olduğuna ya da filmin adının içinde HAPPINESS kelimesinin geçtiğine... İçinizi burkacak, bazen nefes almakta zorlanacaksınız...

Hafta sonu eşim biraz halsizdi, havalar malum, üşüttü. Biz de dışarı çıkmak yerine evde zaman geçirdik ve biraz 'eğlenelim' diye film izleyelim dedik. Bu film gözümüze şirin göründü ve izlemeye başladık. Doğrusunu söylemek gerekirse başından sonuna kadar izlemekte zorlandık. Yanlış anlaşılmasın, kötü olduğundan değil. Bizi çok üzdüğü, kalbimizi yorduğu için... Bir insanın başına bu kadar mı olumsuz şey üst üste gelir? Depresyondaysanız bu filmi izlemeyin derim.

2 yorum:

  1. ahaha süper yazmışsın bende de aynı etkiyi bırakmıştı izlerken :)

    YanıtlaSil
  2. Ben çok etkilenmiştim. Hala da çok sevdiğim filmlerdendir. Gerçek bir hikaye olamsı daha da güçlendiriyor filmi. Gerçek hayatta da baba-oğul olan ikilinin ebeveynlik ve aile kavramını, hayata bakış açısı ile anlatmalarını sevdim.

    Ama evet, gayet insanı sersemleten, sıkıştıran, sorgulatan, şükrettiren ve çok üzen bir film.

    YanıtlaSil