İstediği Alınmadığında Ortalığı Yıkan Çocuklar


Geçenlerde eşimle bir alışveriş merkezinde Zara'nın önünde herkesin ailesine nefretle baktığı bir çocukla karşılaştık. 4-5 yaşlarındaydı ve yerlerde yuvarlanarak çığlık çığlığa bağırıyordu. AVM'nin en alt katından en üst katına kadar herkes duyabiliyordu çünkü boğazı parçalanma pahasına kıpkırmızı olup morarıncaya kadar ağlamaya devam etti. Çok üzüldüm. Annesi çocuğu o halde babasına bırakıp Zara'da hiç bir şey olmamış gibi kıyafet bakmaya başladı. Baba ise çocukla baş edemeyeceğini anlayıp sadece izlemekle yetindi. Eminim ki çocuğun bütün ses telleri parçalanmıştır. Kınamayım başıma gelir diyeceğim ama istesem de bu kadar umursamaz davranamam. Dün bu konu ile ilgili Pınar Reyhan'ın Hürriyet'teki yazısını okuyunca sizinle paylaşmaya karar verdim Özellikle anne ve anne adaylarının çok hoşuna gideceğini ve faydalanacaklarını düşünüyorum:

Alışveriş sırasında çocuğunuz her şeyi istemeye başlayınca eliniz ayağınız birbirine karışıyor, ne yapacağınızı bilemez hale mi geliyorsunuz? Psikolog İlkay Gedik, çocuğunuzla alışverişi nasıl keyifli hale getirebileceğinizi anlatıyor...


Alışveriş sırasında en sıkıntılı anlardan biri, ağlayan çocuğu sakinleştirmektir. Çevredeki herkesin tanık olduğu bu an, aileler için bazen kâbusa dönüşür. Tüm bakışlar üzerlerinde toplanır, herkes ne yapacaklarını görmek ister.
Nasıl davranması gerektiğini bilmeyenler, bağırmayı ya da çocuğu çekiştirerek olay yerinden uzaklaşmayı tercih eder. Bu durumu yaşamamak için uygulayabileceğiniz çok basit yöntemler var. Özellikle erken yaşta uygulayacağınız bu yöntemlerle çocuğunuzla alışverişi zevkli bir paylaşıma dönüştürebilirsiniz.KURAL KOYARKEN YAŞA DİKKAT
Alışveriş kuralları koyarken, çocuğun yaşını göz önünde bulundurmak önemlidir. Kurallarınızın ne anlama geldiğini çocuğunuzun anladığına emin olun. Alışveriş sırasında uygunsuz davranmaya başlarsa, koymuş olduğunuz kuralı uygulamaktan çekinmeyin.UNUTMAYIN
* Alışveriş planını çocuğunuzla birlikte yapın. Eğer çocuğunuzun o günkü ruh hali alışveriş için uygun değilse, alışverişinizi erteleyebilir veya yalnız başınıza gidebilirsiniz.
* Alışverişten önce çocuğunuzun karnı açsa veya yorgunsa öncelikle onun ihtiyaçlarını karşılayın.
* Alışverişin ne kadar süreceğini, neler almak istediğinizi ve bütçenizi önceden belirleyin.
* Çocuğunuzu alışverişe dahil edin. Mesela “Bana şampuan almayı unutturma” veya “Baban için alacağımız gömleğin rengine senin karar vermeni istiyorum” diyerek ona da sorumluluk verin. Bu çocuğunuza kendi fikirlerinin de önemli olduğunu hissettir.
* Kasada ödeme yaparken kartlarınızı veya parayı görevliye çocuğunuzun uzatmasına izin verin.
* Çocuklar alışveriş sırasında ilgilerini çeken birçok şeyi almak ister. “Hayır” dediğiniz için kendinizi suçlu hissetmeyin. Çocuğunuzun bu durumla baş etmesini öğrenmesi gerekiyor. Başka bir yol da “Çok güzel bir toka haklısın, eve gidince alışveriş listene eklersen bir sonraki alışverişte alabiliriz” demektir. Böylece çocuğunuz isteklerini ertelemeyi öğrenecektir.
* Öfkelenmeye başladığınızı hissederseniz, bunu olumlu bir şekilde ifade etmeyi deneyin. Mesela “Her gördüğünü almak istemene sinirlenmeye başladım. Hadi gel gidip bir şeyler içelim” diyin. Birkaç dakikalığına bile kalabalıktan uzaklaşmanız ikinize de iyi gelecektir.
* Çocuğunuz için alacağınız eşyaların seçiminde ona fikrini sorun, hatta tercih sunun.
Çocuğunuzla alışverişe çıkmanın birlikte zaman geçirmek için güzel bir olanak olduğunu unutmayın...



Ben en çok alışveriş listesi fikrini beğendim. Çıkmadan önce bir liste yapıp, "Sadece bu listedekileri alacağız çünkü paramız bu kadar" deyip beğendiği bir şey olursa da sözümüzü tutmak üzere "Bir sonraki listeye alalım" demek çok iyi bir fikir gibi geldi bana. Siz ne dersiniz?

8 yorum:

  1. Ağlayan çocuğun her türlüsüne gıcığım. Hele çocuk kendisini paralarken bön bön bakan ebeveynlere daha çok gıcığım. Alışverişe çıkmadan önce çocuğa bu şekilde yaklaşmak bence çok mantıklı. Ama vardan yoktan anlamayıp, sadece şımarıklık olsun diye ciyak ciyak ağlayan çocuğa iki tane patlatılması gerektiğini düşünüyorum. Biraz zalimce olabilir ama ben sebepsizce alışverişte ağladığımda annem beni üç defa uyarır, dördüncüde bi tane patlatırdı. Bu sebepten dolayı ne psikolojim bozuk ne de anneme kızgınım. Az bile yapmış diye düşünüyorum.

    YanıtlaSil
  2. Aman aman çocuk düşünmüyordum sanırım asla düşünmeyeceğim bir kısmını okudum daraldım inan dürüst layım okumayı bıraktım hacı :)

    YanıtlaSil
  3. Oğlum çok usluydu, oyuncak mağazalarında bile birşey istemezdi, biz gözünden anlamaya çalışırdık ve bu beni çok üzerdi. Hep böyle ağlayan çocuklara özenmişimdir :))Biliyorum normal değil ama içimde uktedir işte:)

    YanıtlaSil
  4. "kınama başına gelir" derler ya sırf bu korkudan kınamıyorum ama anlattığın gibi çocuklarla sık karşılaşıyorum ve dehşetle izliyorum:) bu durumda eleştirilecek olan çocuklar değil,ebeveynlerdir! son zamanlarda o kadar sorusuz ve rahat ebeveynler görüyorumki;onların dünya yansa umrum değil tavrına gıcık oluyorum!!! bu sorumsuz ebeveynlerin büyüttüğü çocuklar gelecekte de problemli bireyler olmaya ya da problem yaratmaya adaylar!!

    http://herseyeragmenhayatguzellll.blogspot.com/

    YanıtlaSil
  5. Aman kalsın gözüm görmesin o zaman cicim :)

    YanıtlaSil
  6. Velhasıll çocuk yetiştirmek çoook zorr..:)

    YanıtlaSil
  7. :))) Yeşimcim bugün bu yazınla ilgili ne düşünüyorsun çok merak ediyorum

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ahahaha:)) Bir çoğuna katılmamakla birlikte o günü hatırladım da çok şükür çocuk bas bas bağırırken kıyafet bakmadım henüz, ama yapar mıyım bilmem valla annelik tükürdüğünü yalamak sonuçta:))))

      Sil