Çalışan Anne Olmak


Çoğunuzun bildiği üzere ben çalışan bir anneyim. Diğer çalışan kadınlara göre nispeten daha şanslıyım çünkü üniversitede okutmanım ve yoğun çalışma saat - koşullarım yok. Evime erken dönüp kuzumdan kısa bir zaman diliminde ayrı kalıyorum. Fakat bunun biri de bir bini de bir. Çalışan bir anne olma kararı -  işte tam da bu nokta çok önemli.

Nil'in doğumunun ardından 13 hafta doğum iznine ayrıldım (8+5). Fakat doğum iznim bittiğinde zaten eğitim dönemi yarılanmış, tüm programlar belirlenmiş olduğu için okula gitmemin bir anlamı yoktu. Başka bir bölüm başkanım olsaydı belki de gel burada yapılacak işler var derdi ama şu anki bölüm başkanım sağ olsun öyle bir şey demedi ve ben birinci eğitim dönemi + sömestr tatilini de ekleyince Nil'i  beş buçuk ayına getirebildim. Buraya kadar her şey çok güzel. Beş buçuk aya kadar koala hatta kanguru misali birbirimizden hiç ayrılmadığımız için ilk ayrılık bana çok koydu. Dönem başlamadan önceki hafta toplantı için sadece üç-dört saatliğine okula gidecektim ve evden çıkmadan ağlamaya başladım. Gittiğimde de moralim pek yerinde değildi. Öylesine kötü bir gün geçirdim. Dönüşse harikaydı. Sanki günlerce ayrı kalmışım gibi özlemiştim. 

Eve giderken aklımdan şu sorular geçti: "Acaba çalışmasam mı?" ya da "Ücretsiz izne mi ayrılsam?" İşte ayrılmak bu kadar zormuş. Hayatım boyunca çalışmamayı düşünebileceğimi aklımın ucundan geçiremezdim ve işte tam da o an işi bırakan annelerin psikolojisini anladım. Oysaki eskiden bana böyle durumlar saçmalıktan ibaret gibi gelirdi. O günün travmasını atlattıktan sonra eşimle konuştuk ve çok duygusal davrandığımı anladım. O bana ücretsiz izin al istersen dedi ama bazı konularda da bana olabileceklerden bahsetti. Sonra ortak bir karar alıp çalışmam gerektiğine karar verdik. 

Her şeyden önce yarım gün süren bir işim var. Nil'den çok uzun ayrı kalmayacağım. İşten ne kadar ayrı kalırsam dönmesi o kadar zor olacak. Bu yüzden ücretsiz izin düşüncemi de bir kenara attım. İşten ayrılmak? Bu benim için son derece gereksiz ama diğer çalışan anneleri artık bu konuda iyi anlıyorum çünkü bir anne akşam sekize kadar çalışıyorsa ve işini bırakmayı düşünüyorsa ona saygı duyarım. Fakat o da kanımca geleceği düşünmelidir.

Biz kadınlar duygusal varlıklarız. Özellikle çocuk olunca duygusallıktan ibaret hale gelebiliyoruz. Ben bile ağlayarak işe gittiysem eminim pek çok anne işini, yıllarca emek verip inşa ettiği kariyerini seve seve bırakabiliyordur. Fakat anneleri şu noktada uyarmak isterim: Şu an bebekleriniz, yarın çocuklarınız okula başladığında, evde bir başına sıkılmaya başladığınızda işinize o kadar kolay dönemeyebilirsiniz. Hem o kadar aradan sonra sizin için çok zor olacaktır; hem de işveren için yerinizin daha genç biri tarafından doldurulma ihtimali yüksektir. O yüzden bırakılmayacak bir işiniz varsa bir kere daha düşünün. Evet meleklerimiz mis kokular içinde uyurken onları bırakıp gitmek çok zor ama büyüdüklerinde bizlerle gurur duyacaklarına eminim.

Bu arada bu kararı vermemde Niloşumuzu bırakmayan ve bizimle olan annemin katkısı çok büyük. Belki o gelmese ücretsiz izin alıp bu süreci daha da uzatacaktım ama ben bakarım deyip babamla bir süre ayrı kalmayı göze alan annem ve en çok da bu fedakarlığı yapan babam sizce de alkışı hak etmiyor mu? 

Not: Annem blogumu okumaya başlamış, yorumlarınızı bizzat okuyacaktır:)  

36 yorum:

  1. süpeer :)duygularıma tecrübe olmuşsunuz:):)
    anneniz kocaman bir alkışı hakketmez olur mu,bu anneler olmasa bizim halimiz perişan inanın,Allah tüm annelere sağlıklı uzun ömür versinn:)
    Elinize sağlık süpeer:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin, çok teşekkürler. Duygularınıza tercüme olduğuma çok sevindim

      Sil
  2. Annelerin hakki hicbir anlamda ödenmez gercektende. Allah ailesi yaninda olmayan ve calismak zorunda kalanlara sabir versin..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Doğru söylüyorsun, aile o kadar önemli ki.

      Sil
  3. Sırf bunları tahmin ettiğimden işi bıraktım ben. Maalesef bir annem veya kayınvalidem olmadığı için gözüm hep arkada kalacaktı.Ee yaptığım iş de buna değmezdi.Ben de ayrıldım.Belki biraz sıkıntılı olacak maddi açıdan ama katlanılamaz bir durum yok. Tabii gerekirse ben de çalışırım. Herkesin şartları kendisini bağlar. Bu internet aleminde insanların birbirini sürekli yargılamasını çok yadırgıyorum ben.
    Sen çalışıyorsun kötüsün, ben çalışmıyorum iyiyim yaftalamalarından hiç hoşlanmıyorum. hep bir yarış var kadınlar arasında. Her anne kendi için, çocuğu için, ailesi için hangisi doğruysa, şartları neyi gerektiriyorsa onu yapar zaten.
    Sen ne şanslısın ki güvenebileceğin bir annen var.İşe giderken tek sıkıntın Nil'e duyduğun özlem.
    Cidden çok çok büyük bir nimet bu.Zaman geçtikçe daha da yerine oturur herşey.
    Bahar da geliyor ya neşeyle gider neşeyle dönersin artık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım çok haklısın. Sen de görüyorsun ki çalışan anneler genelde internet aleminde çokça yargılanıyorlar. Yarım anneymiş gibi davranılıyor ki çok çirkin düşünceler. Sen de sizin için en güzel kararı vermişsin. Gözün arkada kalmayacak. Alis kuzusuna öpücükler

      Sil
  4. ben isimi birakanlardanim :) kendim bakiyorum. Cocuk bakan anneanne ya da babanelere de buyuk saygim var dogrusu ben bu yasta zar zor enerjisine yetisebiliyorum onlar nasil ustesinden geliyo walla brawo,ayrica duzenlerini bozup eslerinden ayri kalmalarida takdire sayan o yuzden ellerine emeklerine saglik diyorum hepsinin:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler Esra. Umarım doğru bir karar vermişsindir. Büyük bir fedakarlık yapanlardansın.

      Sil
  5. en doğru kararı vermişsin sevgili nilsmum.bende 6 kızım 6 aylık olunca başladım ama iyi yaptım diyorum şimdi çünkü yarım gün birbirimizi görmeyince eve geldiğimde daha kaliteli zaman geçiriyoruz.benimde annem ve babam geldiler onlar bakıyor.senin anneciğin de babanı bırakıp gelmiş çok büyük fedakarlık yaptıkları.ama en güzeli okuldan gelirken onun mis kokusunu hayal edip heyecanlanmak.eşimle asansörde birbirimizi itiyoruz önce ben diye:)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok önemli bir noktaya değinmişsin. Ben de çalışmaya başladığımdan beri kendimi daha iyi hissettiğim için Nil ile daha güzel zaman geçiriyorum. Evdeyken insan daha miskinleşiyor ve çok kaliteli zaman geçirilmiyor. En azından benim için böyleydi.

      Sil
  6. Eğer maddi durumunuz uygunsa bence 1 yıllık ücretsiz izin alabilirmişsin ama tabii ki bu ailecek verdiğiniz ortak bi karar ve bence işi bırakmamakla çok doğru birşey yapmışsın. Ben şimdi işsizim ama Mayıs'ta memur atamaları var ve eğer atanırsam, 1-2 yıllık ücretsiz izin alıp ya da raporla fln bi süre idare edip ardından çalışmayı düşünüyorum. Eğer atanamazsam da bebiş 6-7 aylık olunca evde özel ders verme planlarım var. Evde boş boş oturmak için onca sene dirsek çürütmedim çünkü.

    Annenin ellerinden öpüyorum. Anneler hep fedakar, evlatlarının iyiliği için kendilerini parçalarlar. Onlar olmasa halimiz nice olurdu..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ücretsiz izin almayı yazdığım gibi çok düşündüm ama 3-4 saatlik bir ayrılık için boşuna alacaktım. Hem de şunu daha iyi görüyorum ki kesinlikle o 3-4 saatlik ayrılık, dersler, okul, öğrencilerim, iş arkadaşlarım, her şey beni daha iyi hissettiriyor ve bu direk Nil'e yansıyor. İnşallah senin de ataman olur canım ve her şey yolunda gider. Güzel sözlerin için de çok teşekkürler

      Sil
  7. ben de işimi bırakanlardanım.doğuma 4 ay kala sözleşmem bitince ayrıldım işimden.kısmetse 1 yaşına kadar çalışmayı düşünmüyorum.aslında annem yanımda ama yine de 1 yaşına kadar bebeğimin yanında olmayı tercih ettim eşimle ortak aldık bu kararı.daha sonrasında anneannemiz bize yardım edecek.bu arada ben de öğetmenim ama özel sektördeyim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kararın için hayırlısı olsun diyorum. Bebeğini güle güle sağlıkla büyüt Pelin

      Sil
  8. Süper anneanne ve dedelerin şahı, ellerinizden öpüyorum. Torununuz biraz büyüyünce yaptığınız fedakarlıkların karşılığını öpücükleriyle ve sevgisiyle gani gani verecek size. Allah sizi başımızdan eksik etmesin... (Yeterli motivasyonu sağlayabilmişimdir umarım) :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok:) Güzel sözler için çok teşekkür ederiz. Dediğin gibi Allah onları başımızdan eksik etmesin.

      Sil
  9. Anneye ve babaya kocaman tebrikler diyorum : ) Mantıklı bir karar olmuş canım,bende hep düşünürüm ne yaparım diye ama yaşamadan anlaşılacak duygular değil elbette.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle öyle canım. En doğru kararı bir şekilde veriyorsun ama.

      Sil
  10. Anne yada kayınvalide bakınca insanın gözü arkada da kalmıyor. İçi rahat gidiyor işe..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Katılıyorum. Onların desteği çok değerli

      Sil
  11. Bende elizi 3 aylıkken bırakmak zorunda kaldım:(İlk günler çok zordu ama işe başlayalı 5 ay oldu ve artık alıştım..Alıştım derken onu çok özlüyorum hep eve gitme hayalleri kurup duruyorum ama ilk günlerde ki o dugusallık o iç sıkıntısı geçti en azından..Burdan annenizede sevgiler ellerinden öpüyorum benimde annem bakıyo onlar her bişiyi hak ediyoo iyiki varlar:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Annelerimiz iyi ki varlar. Ayça bebeğini sağlıkla güzel günlerde büyüt

      Sil
  12. gercekten cok zor...unıversıtede okutman olmak aslında super bende olabılrıım hocaarım cok ıstedı ancak bılıyorum kı cok daha yoğun olacagım :) calışma saatlerım zor :( uzun:( aslında ucretsız ızın dahıl 8. ay ıse basladım ama bıraz daha ucretsız alabılsem kesın 1 sen evde kalırdım ama ozel sektor malesef ızın verılmıyor...gercekten eskıdenmıs guzel olan bebege evde anne bakar :)) suan gunumuzde calısan annelerdenız hepımız :))) ıyı kı annelerımız var:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dediğin çok doğru. Sen de bizim sektörde misin?

      Sil
  13. nil'in anneannesi4 Mart 2012 09:06

    anneniz size kurban olsun güzellerim benim,ben kuzucuğumu nasıl başka ellere bırakırdım,evimde rahat rahat oturamazdım aklım hep nil'de kalırdı sende kalırdı,dedesi de bende sizleri çok seviyoruz,bu fedakarlıksa tamam fedakar olmak gerekiyor bu hayatta ama sizler için değer. yorumları yazanlara ve canım kızım sanada teşekkür ederim bu güzel sözlerin için,seni damadımı ve nil'i çok seviyorum.....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biz de seni seviyoruz:) Yorum da bırakabildiğine göre Nil'in anneannesi diye bir blog açabilirsin:D

      Sil
    2. gözlerim doldu okurken.allah sizleri başımızdan eksik etmesin ihş.

      Sil
    3. Amin, çok teşekkür ederiz

      Sil
  14. ahh anneler, iyi ki varlar :) anneni de ayrıca takdir ettim, cidden büyük fedakarlık yapmış :) hep birarada olduğunuz anların tadını çıkarın :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol Gayecim, güzel sözlerini annem de okuyacaktır.

      Sil
  15. Benim yakın gelecekteki en büyük kaygımı ne kadar güzel bir şekilde dile getirmişsin canım. İnsanın annelik ile tanışmasından ve en değer verdiği varlığa böylesine bağlanmasından sonra bırakıp her gün işe gidebilmesinin ne kadar zor olduğunu (anne olmadan tam anlamıyla hissedemesem de) çok iyi anlıyorum. Yine de yarım gün çalışıyor olmak inan çok büyük bir şans, benim çalıştığım yerde her gün köprü geçip gelen ve mesaiye de kalınca eve 21.00'de giden anneler de var. Annenin de varlığı ve desteği de çok önemli, anne ve babaya gerçekten kocaman alkış, tabi sana da tatlım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol Gizemcim, eğer ailen varsa yanında gerisi boş. Bir şekilde hallolur. Senden çook yakın zamanda güzel haberler bekliyorum:)

      Sil
  16. Ben 08:00de evden çıkıp 19:30da eve giren bir mühendis, 21:30da uyuyan kızımla 2 saatte maksimum fayda sağlamayı hedefleyen, onunla uyuyakalan ya da uyuyakalmazsam iki lokma yemek yiyen bir anneyim..Çalışmamayı düşünemediğimden yarım günlük iş seçenekleri araştırıyorum ancak maalesef bulamıyorum. Bu sebepten sizi çok şanslı görüyorum. Eczacılık okumaktan vazgeçtiğim günlere bayağı bir saydırıyorum... Yine de hala umudum var. Bakalım neler olacak ?....:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İsminizi yazmamışsınız ama paylaşım için teşekkür ederim. Bence kızınız sizinle ileride gurur duyacaktır. Çalışan bir anne olmanın elbette zor tarafları var ama özgüvenli, kendi ayakları üzerinde durabilen bir anneyi model almaları çok daha güzel. Çalışma saatleri konusu gerçekten zor. Umarım dilediğiniz gibi yarı zamanlı bir iş bulup kızınızla daha güzel vakit geçirirsiniz

      Sil
  17. Merhaba,
    Bende bankaci bir anneyim suan ucretsiz izindeyim, kizim 9 aylik. Malum bizim calisma saatlerimiz uzun ve yorucu oldugundan bende isten ayrilmayi dusunmustum. Cunku kizima bakacak kimse yoktu, bakici fikri bana hep cok soguk geldi. Once 6 ay ucretsiz izin kullandim 8 aylik olunca baslarim dedim olmadi bakacak kimseyi bulamadim, iznimi 6 ay daha uzattim bu sure icinde annemler (torun hasretine dayanamayip:)) tasindilar. Ise baslayacagim zaman kizim 14 aylik olacak ve annem bakacak :) Iyi ki annelerimiz var :)) Ben bu dusunceler icindeyken sizin yaziniz uzerine cok iyi geldi.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne mutlu size. Annelerimizin hakkı ödenmez.

      Sil