Yil Sonu Gosterileri Zararli mi


Geçtiğimiz Cumartesi günü bizim için çok anlamlı ve heyecanlı bir gündü... Nil'in yıl sonu gösterisi vardı ve bu gösteri için bir hayli hazırlık yapmışlardı. Benim için bu hazırlıklar aslında çok da sürpriz olmadı. Çünkü Nil evde bütün şarkıları bize de ezberletti (hareketlerine kadar). Hazırlıklarını görmek için sabırsızlanıyordum ama itiraf etmeliyim ki beni asıl sabırsızlandıran o gün geldiğinde nasıl davranacağı, onu izlemeye gelen annesi, babası ve anneannesi dışında pek çok kişiyi görünce nasıl tepki vereceğiydi. 

İlk olarak 'muffin' kostümleri ile çıkıp 'Do you know the muffin man' şarkısını söylediler. O kadar sevimli olmuşlardı ki devamı gelmese, sadece bu şarkıyla bitirseler bile kabulümüzdü. Fakat 3 - 4 şarkı daha söyleyerek bizi mest ettiler. Ben anne olarak mutlu ayrıldım ve Nil için güzel bir adım olduğunu düşündüm. Çünkü hayattaki pek çok deneyimde olduğu gibi bu güzel anların da ona katacağı değerler olacağını biliyordum. Buraya kadar her şey pozitif. Peki bu yaştaki çocukların bu tip gösterilerden olumsuz etkilenip etkilenemeyeceğini düşündüm mü? Elbette... Hatta bununla ilgili pek çok yazı da okudum ve çoğu dehşet vericiydi. Çocuklarda fobi olmasından tutun da kekemeliğe yol açabileceğine kadar. Ve fakat akılda tutmakta fayda var ki ağzı olan konuşabiliyorsa benim şu an yaptığım gibi klavyesi olan da yazı yazabiliyor. Hem de ucunun nerelere dokunacağını bilmeden, hiç bir akademik bilgiye değinmeden, referans vermeden... Ayrıca günümüzde her şeyin abartılıp "bilinçli anne - baba" olmanın fazlaca köpürtüldüğü bir çağda olduğumuzu düşünürsek bu yazıların olmama olasılığı zaten çok düşük. 

Peki bu konuda benim fikrim ne? Anne baba ve öğretmenin inisiyatifinde olmak koşuluyla çocuğun istemediği bir ortamda zorla bulundurulmaması gerektiği. Yani çocuk istemiyorsa istemiyordur ama istiyorsa da bu yazıları okuyup "hayır ben çocuğumu böyle gösterilere göndermeyeceğim" deyip eve kapatmanın kanımca hiç bir manası olmadığı gibi arkadaşlarından soyutlamanın daha tehlikeli olabileceğini düşünüyorum. 


Kendimden örnek vereyim... Bu fotoğraf benim ilkokul 3. sınıf yıl sonu gösterimden kalma. Bırakın dahil olmamayı, her sene yıl sonu gelse de kendimi sahnelere atsam derdinde olan bir çocuktum :) Oldum olası insan içine çıkmayı, mikrofonu elime almayı sevdim. Maalesef aklınıza ilk gelen o tipik şarkıcı olma heveslisi kız hikayesi değildi benimki:) Daha çok ön planda olma hevesiydi... Ve hayat boyu da sürdü. 


Bu fotoğraf da yine 4. sınıf yıl sonu gösterisinden... Okul korosunun assolisti (!) olduğum zamanlar:) Ben yine ön planda... 

4. sınıf yıl sonu gösterisinde sunucunun sadece 5. sınıflardan seçildiğini bilen ve yine bir sonraki yılın sunuculuğunu da kimseye kaptırmamayı aklına koyan yine ben:) Hatta 5. sınıfa geçtiğim Eylül ayında okul müdürümüz Zeki hocanın kapısını çalıp "Ben bu yılın sunuculuğunu yapmak istiyorum" dediğimde bana gülüp "kızım daha 1 sene var, dur bakalım sene bitsin" demişti. Ben de "Olsun, ben şimdiden belirteyim de sonrasında problem olmasın" diyecek kadar kafama koymuştum. Nitekim sunuculuğu da kimselere kaptırmadım. Başım göğe mi erdi? İlkokul için gayet de göğe erdi, yalan yok:) Okul hayatında da ön planda olmayı sevdim... Burada şunları, şunları başardım diye yazacak değilim. Öyle şeyler yazmayı zaten sevmiyorum. Her neyse oraları atlıyorum... Mikrofonu elime almamla başlayan hikaye yıllar sonra öğrencilerimin karşısında devam ediyor:) 

Demem o ki benim psikolojim bozulmadıysa kimsenin bozulmaz merak etmeyin:) Sadece çocuğunuz bu gösteriye çıkmak istiyor mu istemiyor mu o nokta önemli. İstemiyorsa zaten zorlamanın anlamı yok, demek ki böyle ortamları sevmiyor. Fakat istiyorsa da sosyal medyada okuduğunuz yazıları okuyup çocuğu eve kapatmayın derim. 

Bu yazı tamamen kendi deneyimlerimle yazılmış şahsi fikirlerimden ibarettir. Hiç bir yazımda yazmadığım gibi bu yazımda da asla "doğru" budur diyemem. Merak edip düşüncelerimi okuduysanız ne mutlu bana:) 

2 yorum:

  1. Benim fındık da gösteri yaptı geçen haftalarda (bakınız bloğum :) http://loveandsmile.wordpress.com/ )
    sahne, tiyatro, müzik,dans sevdiği için ve insan canlısı olduğu için çok rahat neşeliydi.. öğretmenlerinin baskı yapmadığını rahat bıraktığını bilmek de iyi geldi bana.. ama sahnede bikaç fındık çok ağladı çok korktu onlara çok çok üzüldüm.. şükür ki öğretmenler hep sarıldı yanlarında durdu hatta bazılarını kucakladı götürdüler... baskıya karşıyım ama eğlenmelerine bizim için anı olmasına karşı değilim..öyle komik komik dolandılar çok küçükler ya birçok şeyi yapamadılar ama tatlılıkları yetti..
    :)
    sizin melek de çok şekermiş..
    sağlıkla neşeyle büyüsünler..
    sevgiler,

    YanıtlaSil
  2. Okudum, çok tatlı olmuşlar. Özellikle de Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler çok sevimli:) Bu gösterilerin senede bir defa olduğunu düşünürsek çok keyifliler❤️

    YanıtlaSil